Gdy patrzymy na stół jadalniany, wzrok skupia się najpierw na sylwetce mebli, usłojeniu drewna i detalach stolarskich połączeń. Kiedy jednak spotkanie przy stole przeciąga się na kolejne godziny, decydujące staje się ułożenie ciała. Jeśli krzesło ma niewłaściwą wysokość, za mały odstęp od blatu lub nie daje oparcia plecom, staranna forma traci swoje walory użytkowe.
We współczesnej strefie dziennej stół rzadko służy wyłącznie do formalnych kolacji. To przy nim otwiera się laptop w ciągu dnia, dzieci odrabiają lekcje, a domownicy spotykają się przy codziennych posiłkach. Wybór odpowiednich mebli, takich jak krzesła, wymaga więc zestawienia wymiarów stołu z konstrukcją siedziska i właściwościami materiałów.
Wymiary decydujące o wygodzie
Prawidłowa relacja między stołem a krzesłem wynika z konkretnych pomiarów. Standardowa wysokość stołu jadalnianego wynosi zazwyczaj od 70 do 75 cm. Aby uzyskać swobodne ułożenie ud i barków, wysokość siedziska powinna mieścić się w przedziale od 44 do 48 cm, sięgając do 50 cm w przypadku siedzisk tapicerowanych, które uginają się pod ciężarem ciała.
Kluczowe znaczenie dla ergonomii ma zachowanie odpowiednich odstępów:
- Przestrzeń na nogi: Pomiędzy górną powierzchnią siedziska a blatem lub oskrzynią (ramą konstrukcyjną pod blatem) należy pozostawić od 25 do 30 cm wolnej przestrzeni. Taki prześwit pozwala swobodnie wsunąć nogi pod blat bez ucisku na uda.
- Szerokość przypadająca na osobę: Krzesło bez podłokietników wymaga zazwyczaj od 50 do 60 cm szerokości stołu na jedno nakrycie, co pozwala na swobodny ruch rąk. Warianty z podłokietnikami potrzebują z reguły od 65 do 70 cm.
- Odstęp za krzesłem: Do wygodnego odsunięcia siedziska i przejścia za plecami siedzących osób warto zachować od 75 do 90 cm wolnej podłogi, licząc od krawędzi blatu do ściany lub sąsiednich mebli.
Konstrukcja: oparcie, rama i kwestia podłokietników
To, czy warto wybrać model z podłokietnikami, zależy bezpośrednio od budowy podstawy stołu. Jeśli stół posiada ciągłą oskrzynię lub ukośne zastrzały pod blatem, podłokietniki mogą o nie uderzać, uniemożliwiając całkowite wsunięcie krzesła pod blat. Z kolei gdy prześwit pod stołem na to pozwala, podłokietniki dają wygodne podparcie rąk podczas dłuższych rozmów.
Nasze krzesło do jadalni JN11 powstało pierwotnie jako prototyp w duńskim programie telewizyjnym Danmarks Næste Klassiker, gdzie celem było przetestowanie wytrzymałości litego orzecha w czystej, geometrycznej formie. Aby odpowiedzieć na potrzebę stabilnego podparcia pleców, rozwinęliśmy tę konstrukcję w krzesło do jadalni JN16 z drewna orzechowego, w którym dodane oparcie podpiera górną część tułowia, gdy opieramy się po posiłku.
Lity orzech, wełna czy skóra naturalna
Materiał siedziska określa zarówno stronę wizualną, jak i codzienną pielęgnację mebla:
Lity orzech: Siedzisko z litego drewna eksponuje naturalne usłojenie orzecha i dobrze znosi codzienne użytkowanie. Po posiłku łatwo zetrzeć z niego okruchy oraz rozlane płyny.
Tapicerka wełniana: Siedzisko z pianki wysokoelastycznej pokryte tkaniną wełnianą, taką jak Hallingdal, daje miękką powierzchnię i pochłania dźwięki w pomieszczeniach z twardą podłogą z płytek lub desek. Wełna jest trwała i naturalnie odporna na zabrudzenia.
Skóra: Skórzana tapicerka tworzy sprężystą powierzchnię, która z czasem zyskuje naturalną patynę i stanowi wyczuwalny w dotyku kontrast dla drewnianego stelaża.
Zestawienie ze stołem jadalnianym
Spójna jadalnia opiera się na równowadze między geometrią stołu a linią krzeseł. Wybierając wyrazisty mebel, taki jak stół jadalniany JN01 z drewna orzechowego z ośmiokątnym blatem i krawędziami ściętymi pod przeciwnymi kątami 45 stopni, krzesła mogą wspierać tę wyrazistą stolarkę lub tworzyć kontrast dzięki wełnie i skórze.
Dopasowanie wysokości siedziska, ciągów komunikacyjnych i wymiarów krzesła do wielkości stołu pozwala stworzyć przestrzeń, która sprawdza się zarówno podczas codziennych posiłków, jak i długich wieczorów przy stole.
